دوره نوجواني :

دوره نوجواني به دوره اي اطلاق مي شود كه فرد از حالت سكون قبلي خارج شده و پا به دنياي تحول مي گذارد ، نوجواني محدوده ي سني 11 تا 12 سال را در بر مي گيرد كه خود به سه قسمت تقسيم   مي شود . اوايل دوره ي نوجواني ( 11 تا 14 سالگي ) ، اواسط دوره ي نوجواني ( 14 تا 17 سالگي ) و اواخر دوره ي نو جواني ( 17 تا 20 سالگي ) . تحولات عمده دوره نوجواني در سه بعد روانشناختي  زيست شناختي و اجتماعي قابل بررسي است .

تغييرات روانشناختي :

تغييرات تفكر از حالت پذيرا بودن منفعلا نه مسائل و حوادث ،‌به كسب مهارت ، تجزيه و تحليل مسائل و حوادث به صورت فعال ، تغيير از وابستگي به استقلال طلبي ، تلاش براي شناخت خود و كسب هويت بسياري از نوجوانان در اين دوره دچار سردرگمي و بحران مي شو ند كه مو ضو عي طبيعي است ولي عدم توانا يي مقابله با آن باعث بروز اضطراب و افسردگي مي گردد .بنا براين هما نند سازي با الگوي سالم بسيار ضرورت دارد .

تغييرات زيست شناختي:

تحولات زيست شناختي دوره ي نوجواني شامل تغييرات هرموني ، افزايش سريع قد و وزرن و بروز خاصييت هاي ثانويه جنسي است .

  تغييرات اجتماعي :